بسیاری از زوج‎ها به ندرت به یکدیگر گوش می‎کنند و گوش‎دادن آن‎ها كاذب است. در این گونه گوش کردن مقصود درک‌کردن، لذت بردن، یادگرفتن یا کمک کردن نیست بلکه گوش دادن شما به یک یا چند مانع که در پی می‎آیند آلوده می‎شود.

موانع گوش دادن

1. ذهن خوانی

وقتی درباره آن‎چه نامزدتان می‎گوید بی توجه یا بی اعتمادید و درعین حال می‎‏کوشید معنای واقعی حرف او را بفهمید، در واقع در حال ذهن خوانی هستید. افراد ذهن خوان معمولاً به حالت‎های ظریف نامزدشان مانند لحن صدا، حالت چهره و وضعیت بدنی بیشتر اهمیت می‏دهند و در سایه حدس‎های خود محتوای واقعی گفته‎های او را نادیده می‎گیرند. ذهن خوانی، احساس تعلق و صمیمیت را از بین می برد؛ زیرا به سبب گمان پردازی، مسائل بدیهی نادیده گرفته می‎شود.

2 . مرور ذهنی

مرور ذهنی آنچه قرار است بگویید سبب می‎شود هرگز آنچه نامزدتان می‎گوید را درست متوجه نشوید گاه ممکن است زنجیره‌ای کامل از حرف ها را در ذهن خود مرور کنید من می‎گویم.... بعد نامزدم می‎گوید .... آن‎گاه من خواهم گفت ....؛

3. گوش دادن انتخابی

یعنی فقط به برخی از سخنان گوش می‎دهید برای مثال ممکن است به نشانه‌های عصبانیت غمگینی یا اضطراب نامزدتان گوش دهید؛ ولی وقتی احساس می‎کنید او سرحال است و انتظار نمی‎رود با آشفتگی هیجانی واکنش نشان دهد دگر گوش نمی‎دهید گوش دادن انتخابی باعث می‎شود آنچه را نمی‎خواهید بشنوید نشنوید؛ برای نمونه ممکن است گوش‎های شما تنها وقتی خوب کار کند که نامزدتان درباره خانواده شما صحبت می‎کند.

4. قضاوت کردن

یعنی به دلیل قضاوت منفی گوش کردن را متوقف می‎کنید یا فقط برای سرزنش کردن و برچسب زدن منفی گوش می‌دهید. اگر فکر می‌کنید نامزدتان احمق، متعصب یا دیوانه است، دگر گوش نمی‎دهید یا تنها برای جمع آوری شواهد بیشتر درباره حماقت یا دیوانگی او به سخنانش گوش می‎کنید.

5. خیال پردازی

هرکسی ممکن است حواس پرت شود. وقتی سال‎ها با کسی زندگی کنید، ممکن است به راحتی دگر به او گوش ندهید و درگیر خیال پردازی شوید. چنان‌چه توجه کردن به نامزدتان برای شما دشوار است، می‎تواند نشانه خطر باشد شما از برقراری ارتباط با نامزدتان یا برخی از مسائل دیگر می‎پرهیزید.

6. نصیحت کردن

نامزدتان به سختی می‎تواند جمله‎ای کامل بگوید؛ چون باشتاب نصیحتش می‎کنید. کنجکاوی برای یافتن راه حلی درست و میل‎تان به درست کردن همه چیز شما را از شنیدن سخنان نامزدتان و درک نیاز او به شنیده شدن غافل می‎کند.

7. یکی به دوکردن

شما فقط برای مخالفت، مباحثه و بگومگوکردن گوش می‎کنید؛ بنابراین با اتخاذ موضع و بدون توجه به گفته‎های نامزدتان از آن موضع دفاع می‏کنید در بسیاری از روابط مشکل دار یکی به دو کردن سبکی رایج برای ارتباط است.

8. حق به جانب بودن

این مانع شما را از گوش دادن به چیزهایی باز می‏دارد که گویای کامل نبودن شماست. برای پرهیز از هر آن‎چه نشان دهنده اشتباهتان باشد دروغ می‎گویید فریاد می‎زنید، موضوع بحث را عوض می‎کنید، طفره می‎روید، توجیه می‎کنید، بهانه می‎آورید، تهمت می‎زنید، یا به شیوه‎های دیگر از انتقاد می‎گریزید.

9. منحرف کردن بحث

هرگاه صحبت درباره شخص شما یا به نوعی تهدید کننده باشد، به سرعت موضوع را عوض کرده ، یا آن را به شوخی می‎گیرید. در واقع با عوض کردن موضوع و شوخی کردن، از گوش دادن به نگرانی‎های جدی نامزدتان می‌پرهیزید.

10. تسکین دادن

در این حالت سریع با گفته‎های نامزدتان موافقت می‎کنید و به محض این‎که او تردید ناراحتی و نگرانی‎اش را درباره چیزی ابراز می‎کند. شما با گفتن: «بله... حق با شماست .... می‎دانم... متأسفم ... یا درستش می‎کنم... سخن او را قطع می‎کنید. شما به قدری نگرانِ خوب، حمایت‎گر و هم نوا بودید که به نامزدتان فرصت کافی برای بیان افکارش نمی‎دهید.